Rozdział VIII

Myśłałem, że to Ramallo. 
-Wejdź Ramallo! 
-Tylko, że to ja- powiedziała Angie wchodząc.- Muszę z panem porozmawiać...
-Chcesz powiedzieć, że poczułaś to samo co ja?
*Angie*
Postanowiłam porozmawiać z Germanem, o tym kim tak na prawdę jestem. Jednak pomylił mnie z kimś.
-Tylko, że to ja. Muszę z panem porozmawiać.
-Chcesz powiedzieć, że czujesz to samo co ja?- spytał nagle.
-Eee...- zaniemówiłam. Nie wiedziałam, o co mu chodzi.- Nie rozumiem.
-Angie proszę przestań udawać.
Już miałam coś powiedzieć, ale ktoś zapukał do drzwi. W framudze stanęła Violetta, już miała coś powiedzieć, kiedy spytałam:
-Możemy porozmawiać?
-Ale...- zaczęła. Pewnie chciała powiedzieć, że zna mnie ze studio. Musiałam szybko jej przerwać.
-Proszę.
-No dobrze- zgodziła się wychodząc z gabinetu jej taty. 
Poszłam za nią. 
-Chodźmy do parku- rzuciłam szybko, widząc, że ona się zatrzymuje.
Dziewczyna nic na to nie odpowiedziała, tylko ruszyła w stronę drzwi. Przez dłuższy czas między nami była cisza. Postanowiłam ją przełamać, ale ona zrobiła to pierwsza:
-O co tu chodzi? Kim pani jest?
-Słuchaj wiem, że twój tata nie pozwala ci śpiewać. I chcę ci pomóc odkryć twoją pasję. Jestem nauczycielką i mogę załatwić ci przesłuchanie. Oczywiście jeśli chcesz- powiedziałam niepewnie. 
Widać, było po jej minie, że nie może się zdecydować. 
-Sama nie wiem. A jeśli tata się dowie?spytała po dłuższej chwili.
-O to się nie martw. Tylko musisz wymyśleć wymówkę, byś mogła tu przychodzić, tak aby on nic nie podejrzewał.
-To już mam. Wymyśliłam ją z Leonem.
-No to co zgoda?- spytałam z uśmiechem.
-Zgoda- powiedziała przytulając mnie.
Jej gest mnie bardzo zdziwił. Ale odwzajemniłam go. Kiedy się oderwałyśmy od siebie, usłyszałam jak mówi:
-Wiesz co? Jesteś pierwszą guwernantką, którą naprawdę polubiłam.
-Ooo.. Dziękuje Violu- powiedziałam przez łzy.- Ale jest coś o czym musisz wiedzieć...
_______________________________________________________________________
Rozdział VIII :D. Czy Angie stchórzy czy może wyjawi jej prawdę? :D